تبلیغات
اسلحه - موشک های بالستیک
اسلحه

تیر اندازی را یاد بگیرید وبه فرزندان خود بیاموزید-حضرت محمد-صلی علی علیه وآله وسلم

موشک های بالستیک

شنبه 8 مرداد 1390

نوع مطلب :موشک، 

یكی از پشتوانه ها و تكیه گاه های نظامی كشورها در عرصه بین المللی، قدرت موشكی آنهاست. در جهان امروزی به رغم امضای پیمان نامه های متعدد كشورها و قراردادهای بین المللی كه برای كنترل تكنولوژی موشكی در سازمان ملل به امضاء می رسد، در نهایت كشوری حرف اول را می زند كه به لحاظ موشكی مجهزتر باشد.
تا قبل از جنگ جهانی دوم- بنا به مقتضیات جنگ- فقط چندین كشور كه در حال جنگ بودند ابرقدرت موشكی محسوب می شدند (مانند روسیه و آلمان). در واقع جنگ برای اینها مانند كاتالیزوری در جهت پیشرفت صنایع موشكی بود؛ همچنان قدرتمند و قدرتمندتر می شدند و این امر موجب رعب و وحشت كشورهای دیگر شد، چرا كه از همان ابتدا هم پیش بینی می شد اگر فقط چند ابرقدرت خاص، این تكنولوژی را به دست می گرفتند، دیگر پاسخ ندادن به درخواست های آنها كار مشكلی بود.
پس از فروكش كردن التهابات جنگ جهانی دوم، بسیاری از كشورها دست به كار شدند و شروع به ساخت یا حداقل خرید موشك كردند زیرا می دانستند اگر سیستم موشكی قوی داشته باشند، پشتوانه خوبی برای حفظ امنیت دارند. هرروزه انواع موشك ساخته و آماده می شد و در این میان یك فناوری، توجه همگان را بیش از دیگر شاخه ها به خود جلب كرد و آن، تكنولوژی ساخت موشك های بالستیك بود.
برد بسیار بالا و توانایی حمل مقدار زیاد مهمات، آنها را از سایر موشك ها متمایز می سازد و همین موضوع، موجب رعب و وحشت و نگرانی می شود. با اینكه یك موشك بالستیك به خودی خود یك سلاح كشتار جمعی (WMD) محسوب نمی شود، ولی می تواند مقدار زیادی از انواع سلاح های كشتار جمعی را حمل كند و به عنوان یك منبع نگرانی برای كشورها به حساب آید.
تكنولوژی موشك های بالستیك هم پس از جنگ جهانی دوم نمو پیدا كرد و از دهه ۱۹۵۰ ابرقدرت هایی موشكی به وجود آمدند كه تهدیدی برای كشورهای دیگر محسوب می شدند. در این عرصه، اتحاد جماهیر شوروی یك سر و گردن از رقبای خود بالاتر بود. با گذشت زمان، قدرتش بیشتر و بیشتر می شد و همواره حرف اول را در این زمینه می زد. این مسئله، كشورهای دیگر- مخصوصاً رقیب سرسختش یعنی ایالات متحده آمریكا- را آزار می داد.
شوروی در عین حال با توجه به مصالح سیاسی- اقتصادی اش، بخشی از این قدرت را با برخی كشورها- به ویژه چندین كشور آسیایی، تقسیم كرد. این قضیه آمریكا را به تأملی سخت در عرصه نظامی كشاند زیرا به جز قدرتمندشدن كشورها، این نگرانی وجود داشت كه كشورهای قسمت سلطه، خود به تنهایی به گسترش تكنولوژی موشك بالستیك دست یافته و به ساخت موشك بپردازند.
تقریباً تمامی كشورهای آسیایی، خریداران بسیار خوبی برای روسیه هستند و در فهرست موشك های این كشورها، حداقل نام چندین نوع از موشك های روسی دیده می شود. حتی به غیر از كشورهای آسیایی، اروپایی ها نیز به همین گونه اند.
به غیر از روسیه و چین، در آسیا به تازگی بهترین پیشرفت ها نصیب كشورهای ایران و كره شمالی شده است؛ البته هند و پاكستان نیز به دلیل ساخت كلاهك های اتمی از قدرت های موشكی آسیا محسوب می شوند.

كره شمالی با داشتن موشك های بالستیك از قبیل تائپودونگ ۱ و ۲ یا نودونگ ۱ و ۲ به گستره ای به شعاع ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ كیلومتری اطراف كشورش مسلط است و ایران نیز با داشتن موشك های زلزال و شهاب ۳ (موشك شهاب ۴ نیز در حال آزمایش است) قدرت بزرگی محسوب می شود.
نگرانی های آمریكا از گسترش و فروش موشك های بالستیك از زمان دولت رونالد ریگان شروع شد، به نحوی كه تمركز نیروی نظامی آمریكا را بر این موضوع برانگیخت و زمانی كه شوروی نخستین موشك بالستیك قاره پیما (ICBM) خود را پرتاب كرد -كه توانایی حمل تسلیحات هسته ای و غیرهسته ای در حجم بالا را داشت- نیروی نظامی آمریكا موفق به طرح سیستم دفاع موشك های بالستیك شد. ریگان، طراحان و مهندسان هوا- فضای خود را بر سیستم ابتكاری دفاع راهبردی- فضایی متمركز كرد كه این تمركز موجب ارتقای چشمگیر سطح تكنولوژی دفاع موشكی بالستیك (BMD) آمریكا شد. گونه های جدید این سیستم كه در دوران ریاست جمهوری جورج بوش می بینیم هم، گونه های تكمیل یافته دوران ریگان است.
بسیاری از كارشناسان دفاعی آمریكا متذكر شدند كه سیستم دفاع موشكی بالستیك بسیار پرهزینه تر از سیستم حمله موشكی است و باید بیشتر به حمله موشكی متكی شود. موشك های بالستیك در جنگ ها خسارات زیادی به كشورها وارد كرده اند. به عنوان مثال در جنگ جهانی دوم(طی سال های ۴۵-۱۹۴۴)آلمان بیش از ۳۰۰۰ موشك بالستیك با نام V-۲ (ملقب به اسلحه انتقام) به انگلستان و آنتورپ شلیك كرد. در جنگ ایران و عراق بارها از موشك های اسكاد روسی استفاده شد. در جنگ خلیج فارس، عراق از موشك های بالستیك استفاده كرد و بسیاری از نقاط عربستان سعودی را در سال ۱۹۹۱ نشانه گرفت كه یك موشك به یك پایگاه نظامی آمریكا شلیك شد و ۲۸ سرباز آمریكایی را كشت.
موشك های بالستیك همواره باعث ایجاد تنش بین كشورها بود؛ برای نمونه، بحران موشك های بالستیك كوبا در سال ۱۹۶۲ كه با تحویل موشك های دوربرد شوروی به كوبا، جنگ سرد را گرم تر كرد. یا بحران تایوان در سال ۱۹۹۶ پس از انتخابات دموكراتیك چین چندین موشك بالستیك به خطوط كشتیرانی نزدیك تایوان شلیك كرد و در اواخر بحران تائپودونگ در سال ۱۹۹۸ كه كره شمالی یك موشك بالستیك را به طور غیرمنتظره ای روی محدوده هوایی ژاپن آزمایش كرد كه باعث اعتراض كشورهای غربی شد.
هنگامی كه آمریكا و شوروی پیمان منع گسترش موشك های بالستیك را امضا كردند، فقط ۹ كشور موشك بالستیك داشتند، ولی امروز بیش از ۳۰ كشور، موشك بالستیك دارند و ۱۴ كشور در تولید یا صادرات موشك بالستیك و تكنولوژی مربوط به آن دست دارند. پس همیشه تهدید شلیك یك موشك بالستیك از طرف این كشورها وجود دارد و باید جوابی در قبال آن موجود باشد.
در پی نگرانی های جهانی برای جلوگیری از این امر، موافقت نامه بین المللی كنترل تكنولوژی موشكی (MICR) -كه موافقت نامه ای داوطلبانه است- در سال ۱۹۸۷ بین ملل مختلف برای كنترل جابه جایی و خرید و فروش موشك ها و تكنولوژی های مربوطه كه قابلیت حمل سلاح های كشتار جمعی (WMD) را ایجاد می كند، بسته شده است. اما آیا می توان مطمئن بود كه تمامی كشورها به همه توافقنامه هایی كه تاكنون امضا كرده اند، پایبندند؟

موشک بالستیک چیست ؟
یك موشك بالستیك در حقیقت یك ماشین تحویل موشك- مولد، شامل سیستم رهیابی و محفظه حمل مهمات است كه اساساً علیه اهداف زمینی و سطحی مورد استفاده قرار می گیرد. انواع گوناگون موشك های بالستیك بر حسب برد، طبقه بندی می شوند. نوع خاصی از موشك های بالستیك وجود دارد كه از زیردریایی ها شلیك می شود و SBLM نام دارد. در ساخت موشك های بالستیك، مبحث «پیشران» كه مشخص كننده برد موشك است مهمترین مسئله محسوب می شود و پس از آن میزان توانایی حمل مهمات كه قدرت تخریب آن را افزایش می دهد.
موشك های بالستیك به موشك هایی می گویند كه تا ارتفاع بسیار بالایی اوج می گیرند(كه این قسمت راه با موتور روشن انجام می شود) و مابقی راه را با استفاده از نیروی جاذبه زمین به سمت هدف می روند كه مانند یك سقوط آزاد البته با هدایت صحیح است.
برخی از موشك های بالستیك حتی از جو زمین نیز خارج می شوند و با استفاده از یك ماشین ورود مجدد (RV) به جو باز می گردند كه برد بسیار بالایی دارند.

موشك های بالستیك از لحاظ برد به ۵ گروه زیر تقسیم می شوند:
۱- موشك جنگی كوتاه برد با میزان برد ۱۵۰ كیلومتر
۲- موشك بالستیك كوتاه برد با میزان برد ۱۵۰ تا ۷۹۹ كیلومتر
۳- موشك بالستیك میان برد با میزان برد ۸۰۰ تا ۲۳۹۹ كیلومتر
۴- موشك بالستیك دوربرد با میزان برد ۲۴۰۰ تا ۵۴۹۹ كیلومتر
۵- موشك بالستیك قاره پیما با میزان برد ۵۵۰۰ كیلومتر به بالا

موشکهایی با سوخت پیشران جامد
سوختهای پیشران از یک نوع سوخت و یک اکسنده تشکیل شده‌اند. برای روشن شدن موشک ، کافی است یک جرقه کوچک سوخت پیشران آنرا آتش بزند. سوخت آتش گرفته تا آخرین قطره می‌سوزد. گازهای حاصل از سوخت پیشران را از طریق دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. اولین موشکها را احتمالا در قرن یازدهم میلادی در کشور چین ساخته‌اند. آنها موشکهایی بودند که از سوخت پیشران جامد استفاده می‌کردند. سوخت موشک یک نوع باروت بود که از مخلوطی از نیترات پتاسیم ، زغال چوب و سولفور تشکیل شده بود.
موشکهایی که از سوخت پیشران جامد استفاده می کنند، اغلب به عنوان موشکهای تقویت کننده‌ای استفاده می‌شوند که نیروی اولیه موشکهای بزرگتر را تأمین می‌کنند. موشکهای بزرگتر خود از سوخت پیشران مایع استفاده می‌کنند. بزرگترین موشکهای مصرف کننده سوخت جامد با 45 متر ارتفاع جزء موشکهای تقویت کننده شاتل فضایی ایالات متحده محسوب می‌شوند. آنها حاوی 586500 کیلوگرم (2/1 میلیون پوند) سوخت پیشران هستند که بطور متوسط 13 میلیون تن (5/3 میلیون پوند نیرو) نیروی پیشران را تولید می‌کنند.
این موشکها را طوری طراحی کرده‌اند که بعد از اتمام سوخت و افتادن در دریا ، از دریا بیرون کشیده شده ، دوباره برای مأموریتهای بعدی سوختگیری می‌شوند. ساخت موشکهایی که از سوخت جامد استفاده می‌کنند چندان دشوار نیست. آنها مقدار زیادی نیروی پیشران را در یک مدت زمان کم تولید می‌کنند. تنها ایراد این نوع موشکها این است که بعد از روشن شدن به راحتی خاموش نمی شوند. به عبارت دیگر ، نمی‌توان آن را به آسانی تحت کنترل درآورد .

موشکهای با سوخت مایع
اکثر موشکهایی که از آنها در پروازهای فضایی استفاده می‌شود، از سوخت پیشران مایع بهره می برند. سوخت و اکسنده که در مخزنهای جداگانه‌ای نگهداری می‌شوند، هر دو مایع هستند. پمپهای قدرتمندی آنها را به محفظه احتراق می‌برند؛ در آنجا آنها باهم ترکیب شده ، شروع به تولید گازهای خروجی می‌کنند. گازهای مذکور نیز به نوبه خود از دماغه انتهایی موشک خارج می‌شوند. بعضی از موشکها از یک ماده قابل اشتعال سریع برای شروع احتراق استفاده می‌کنند. سوخت پیشران سایر موشکها هنگام ترکیب سوخت و اکسنده شروع به احتراق می‌کند
اما روش احتراق در این موشكها اکسنده و سوخت باهم ترکیب می‌شوند و در محفظه احتراق شروع به سوختن می‌کنند. سپس گازهای خروجی حاصل از فرآیند احتراق از دماغه خارج و به عنوان نیروی پیشران ، موشک را به طرف جلو حرکت می‌دهند.
توجه كنید كمتر از سوخت مایع در موشكهای بالستیك استفاده می شود مگر در انواع قاره پیما كه نیاز به رانش بیشتری دارند و گرنه بیشترین مورد استفاده در موشكهای فضایی است

طرز كار وساختار یك موشك بالستیك




فهرست وبلاگ

بیداری اندیشه

پیوندهای روزانه

طبقه بندی

آرشیو

نویسندگان

پیوندها

صفحات جانبی

نظرسنجی

    مطالب چطور بود؟


آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

جستجو

آخرین پستها

مترجم سایت